മരുഭൂമിയിലെ രാത്രി

പകല്‍ പറയാന്‍ മറന്നതെല്ലാം
രാത്രിയുടെ മണല്‍ക്കാറ്റ് മൂടിപ്പോയി
ഓര്‍ത്തെടുക്കുവാനാഞ്ഞപ്പോഴൊക്കെ
ഒരു പാതിരാക്കോഴിയുടെ കൂവല്‍
കറുത്ത നിഴലായി അടയാളങ്ങളെ
മായ്ച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ദിക്കറിയാതലഞ്ഞവരുടെയെല്ലാം
ചെരിപ്പടികളില്‍ കണ്ണിയിളകിപ്പോയ
വാക്കുകള്‍ വക്കൊടിഞ്ഞ്
തേഞ്ഞു തേഞ്ഞില്ലാതായി.
ശേഷംതുരുമ്പിച്ച വാക്കിന്‍ കഷണങ്ങള്‍
തീര്‍ഥാടകരുടെ നഗ്‌നപാദങ്ങളില്‍
ഉണങ്ങാത്ത മുറിവായി.
ഒടുവില്‍ അവസാന വാക്ക്
കല്ലില്‍ തട്ടി മുള്ളിലുരഞ്ഞ്
മരുഭൂ വിഴുങ്ങിയ പുഴ തേടിയിറങ്ങി

മയില്‍പ്പീലിയെക്കുറിച്ച്

പുസ്തകത്താളിനുള്ളില്‍
മാസം തികഞ്ഞിരുന്ന നിന്നെ
എത്രനാള്‍ ഞാന്‍ കാത്തു വച്ചു.
ഒടുവില്‍
കൗതുകത്തിന് കടിഞ്ഞാണ്‍
പൊട്ടിയൊരുച്ച നേരം
പേറ്റുനോവ് കീറും മുമ്പേ
ഞാന്‍ തുറന്നു വിട്ട വെളിച്ചത്തില്‍
നിന്റെ കടിഞ്ഞൂല്‍ അലസിപ്പോയി.

ചെമ്പരത്തി

ചെമ്പരത്തി

നീ ഒരു ചുവന്ന
ചെമ്പരത്തി
സയന്‍സ് ബുക്കില്‍
രണ്ടായിപ്പകുത്ത്
അണ്ഡവും ബീജവും
അടയാളപ്പെടുത്തിയ
പെന്‍സില്‍ ചിത്രം

നീ ഒരു ചുവന്ന
ചെമ്പരത്തി
പ്രത്യുത്പാദന പുസ്തകത്തിലെ
ആറാം പാഠം
അഞ്ചാം ക്ലാസിന്റെ
പിന്‍ബെഞ്ചിലെ ഇക്കിളിച്ചിരി
കോളനിപ്പിള്ളേരുടെ
വളര്‍ത്തുദോഷത്തിന്
കൈ വെള്ളയില്‍ സമ്മാനം

നീ ഒരു ചുവന്ന
ചെമ്പരത്തി
തണുപ്പിന്റെ താളി
തലയില്‍ വച്ചാല്‍
ഉറുമ്പരിക്കാത്ത പൂവ്
തോട്ടുവക്കില്‍ അലക്കുകല്ലിലെ
വഴുവഴുപ്പ്

നീ ഒരു ചുവന്ന
ചെമ്പരത്തി
എന്റെ മൂളയിലെ
മൂളുന്ന വണ്ട്
ചെവിക്കിടയിലെ
ഉന്‍മാദം.

ഒരു മരം തണലുമായി നടക്കുന്നു

എല്ലാരും പറേണു
ആശാന് പ്രാന്താണ്.
കണ്ടാല്‍ ചിരിക്കും
തെറിയില്‍ നനയാത്ത
ഒരു പാട്ടെങ്കിലും പാടും
കൈ കൊട്ടി വിളിക്കും
വണ്ടി വരുന്നുണ്ട്
വട്ടം ചാടാതെ പോണന്ന് പറയും

എല്ലാരും പറേണ് ആശാന് പ്രാന്താണ്
പള്ളിക്കൂടം വിട്ടവഴിയില്‍
കൂവിയാര്‍ത്ത കൂട്ടത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ്
കരിയിലക്കൂട്ടം കഴുവേറികള്‍
കടന്നു പോയേന്നേ പറഞ്ഞുള്ളു.
ഗൗരീശങ്കരം ഹോട്ടലിന്റെയും
സൂപ്പര്‍മാന്‍ ഓട്ടോയുടെയും
കണ്ണാടിച്ചില്ല് തകര്‍ത്ത കരിങ്കല്‍ ചീള്
ഒറ്റമുണ്ടിന്റെ മടിക്കുത്തില്‍
ചുമ്മാതിരുന്നതേയുള്ളൂ.

എല്ലാരും പറേണ് ആശാന് പ്രാന്താണ്
മുഴുവനായൊന്നും വേണ്ട
കൂട് കണക്കേ കിട്ടിയാലും
മഞ്ഞച്ചിരി മോഹനന്റെ മുറിബീഡി മതി
മീശയുടെ കലക്കച്ചായ അരഗഌസ്
ഉടുക്കാന്‍ ഒറ്റമുണ്ടിന്റെ പാതി

എല്ലാരും പറേണ് ആശാന് പ്രാന്താണ്
കുമാരിയെ കാണുമ്പോഴൊക്കെ മുണ്ടു പൊക്കും
ശവം കുളിക്ക്യേല്ലെന്ന് കുമാരി
കായിലും മായിലും പൂവിലും മുക്കി
ആശാന്‍ കുമാരിയെ പാടിയോടിക്കും

എല്ലാരും പറേണ് ആശാന് പ്രാന്താണ്
ഉണ്ണിമിശിഹാ പള്ളിക്കു മുന്നില്‍
ഗണപതിക്ക് തേങ്ങ
കുഞ്ഞിമായീന്റെ വാങ്കു വിളിക്ക്
മുട്ടുകുത്തും കൈകൂപ്പും
ദീപാരാധന നേരം മാത്രം
ഇങ്ക്വിലാബ് വിളിക്കും.

എല്ലാരും പറേണ് ആശാന് പ്രാന്താണ്
ആറേമുക്കാലിന്റെ സെന്റ്‌ജോര്‍ജിന്
കവലയിലിറങ്ങിയ കുമാരിയോട്
ആരും കേള്‍ക്കാതെ തെറിയില്‍ നനയ്ക്കാതെ
ആശാന്‍ പതിയെപ്പറഞ്ഞു
'സൂക്ഷിച്ച് പോണൂട്ടോ
പ്രാന്തന്‍മാരുടെ നാടാ...'

ഉള്ളില്‍

അഗ്നിയും വിഷവും സമം
കടലും കരയും ഓരോ കുമ്പിള്‍
ഭൂമിയും മാനവും കണ്‍നിറയെ
കണ്ണുനീരില്‍ ചാലിച്ച
ഒരു പുഞ്ചിരിയും
പാകത്തിന് ഭ്രാന്തും.

ഇപ്പോള്‍ പരിധിക്ക് പുറത്താണ്

എന്റെ ഇടുതു കൈയിലെ
ചെറുവിരലില്‍ എപ്പോള്‍
വേണേലും ഊരിപ്പോകാന്‍
പാകത്തിന് കിടപ്പുണ്ട്.
ഇനിയും മടങ്ങാതെ
ചുറ്റിവരിഞ്ഞ ഒരു സ്പര്‍ശം.

മോതിര വിരലിനെ സ്‌നേഹം
കൊണ്ട് ശ്വാസം മുട്ടിച്ച
ഒരുച്ച നേരത്താണ്
താഴത്തും തലയിലും
വയ്ക്കാതെ
ചെറു വിരലിലേക്കു മാറ്റിയത്.
കുളിമുറിയില്‍ സോപ്പുപതയുടെ
നീറ്റലില്‍ കണ്ണു
തിരുമ്മിയടക്കുമ്പോള്‍
ആകെ അങ്കലാപ്പാണ്.
വഴുതിയിറങ്ങി
പറയാതെ പോയാലോ.

നീലപ്പുതപ്പിനടിയില്‍
ഉറക്കത്തിനിടയില്‍ ഇടക്കിടെ
ഞെട്ടിയുണര്‍ന്ന് തപ്പി നോക്കാറുണ്ട്.
പേടി സ്വപ്നങ്ങള്‍ കണ്ട്
ശ്വാസം മുട്ടി മരിച്ചാലോ.

ഇന്നലെ ഒരു വന്‍മല മടിയില്‍
കിടത്തിയുറക്കാന്‍ വിളിച്ചപ്പോഴും.
കാട് കനിവുണ്ണാന്‍ തണലിലിരുത്തയപ്പോഴും
പിന്നെ, വിഷം കുടിച്ച് മയങ്ങി
മടങ്ങുമ്പോഴും മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു.
എന്റെ ഇടതു കൈയിലെചെറുവിരലില്‍
ഇപ്പോഴുംചുറ്റി വളഞ്ഞ് കിടപ്പുണ്ട്.
വിട പറയാന്‍ മടിച്ച്
ഒരു സ്‌നേഹ സ്പര്‍ശം.

വാക്ക് ഒരു മരം

കുടയില്ലാക്കാലം
ഇലകള്‍ നിവര്‍ത്തിയ
പുള്ളിക്കുട.
ഇലയില്ലാക്കാലം
വെറുമൊരു കാഴ്ച.
ചിലപ്പോഴൊക്കെ
കരിയിലകള്‍ പുതപ്പിച്ച
കടലാസ് പൂക്കളേക്കാള്‍
കനം കുറഞ്ഞ ഒരോര്‍മ
കാറ്റു വീശാത്ത നേരങ്ങളില്‍
ഒരു പഴുത്ത ഇല പൊഴിഞ്ഞു
താഴെയെത്തുന്ന നേരം കൊണ്ട്
ചില്ലകള്‍ ഒരു കഥ പറയും.
ഒരു രാത്രി രണ്ടു നിഴലുകള്‍
ആലിംഗനത്തില്‍ നിന്നുണര്‍ന്നു
വഴി പിരിഞ്ഞു പോയ കഥ.
അങ്ങനെയങ്ങനെ
പറഞ്ഞു പറഞ്ഞ് ഒടുവില്‍
നിന്റെ വാക്കിന്റെ തുമ്പില്‍
ഒരു തൂങ്ങി മരണം.